همه می گویند تو چقدر آرومی چه آرامشی داری اما این وسط هیچکس نفهمید کسی که آخر خط رسیده دیگر فقط نگاه می کند

اي آقاي كمر باريك، كوچه روشن كن و خانه تاريك !

اول ، چاه را بكن، بعد منار را بدزد !

لبخَند بر لبَت نشانده ای من بازهم مشتاق ترازهمیشه به تماشای خندیدنت نشسته ام عجب شغل شریفی دارم من

اول پياله و بد مستي !

اول بقالي و ماست ترش فروشي !

احساسم را که رج می زنم بازهم علاقه ام به توبافته می شود اما تو خیالم را از ابتدا می شکافی

اول برادريتو ثابت كن، بعد ادعاي ارث و ميراث كن !

اول بچش، بعد بگو بي نمكه !

اولاد، بادام است اولاد اولاد، مغز بادام !

درسته که سخت ترین کار دنیا بی محلی کردن به کسی است که باتمام وجود دوستش داری اما ازاون بدتر تحمل و محبت به کسیه که با تمام وجودت ازش متنفر شدی

اوسا علم ! اين يكي رو بكش قلم !

انگور خوب، نصيب شغال ميشه !

به سلامتی خودم که وقتی یتیم شدم تو مدرسه نذاشتم کسی بفهمه چون از ترحم متنفر بودم و هستم

امان ازدوغ ليلي ، ماستش كم بود آبش خيلي !

تو متفاوت بودی و متنفر از تکرار تقصیر از من بود که مدام دوستت داشتم