دنیای بی تو مثل صبح بهاری بی گنجشک؛ نه اینکه زیبا نباشد جذاب نیست

آتش زدن به یک سرنوشت کبریت نمی خواهد که پا می خواهد که لگد بزنی به همه دارایی یک نفر و بروی

انسان  حرفیست زده می شود خوانده می شود ترانه می شود  به یاد می ماند گاهی ناله ایست تنها خاک خوب می فهمدش

همیشه سکوت نشان رضایت نیس گاهی سکوت بوی رفتن میدهد

غریبى من از زندگى درغربت نیست ازتنهایى نیست ازبى کسى هم نیست غریبى من ازاین است که از نزدیک ترین هایم دورم وبه دورترین هایم نزدیک

بيله ديگ، بيله چغندر !

در زندگی یک روز هایی میشود که دوست داری بزنی به بیابان بیابان پیدا نمی کنی می زنی به خیابان با دنیا که هیچ با خودت هم قهر می کنی

به گاو و گوسفند كسي كاري نداره !

بمير و بدم !

حرف تلخ : دوستت دارم اما حرف شیرین : اما دوستت دارم به همین سادگی میشه دل به دست اورد یا دل شکوند

به يكي گفتند : بابات از گرسنگي مرد . گفت : داشت و نخورد ؟ !

چه قدرسخته واسه رسیدن به ستارت تاآسمون بری اماوقتی رسیدی ببینی صبح شده

هیچ وقت هیچ کس هیچ جور با هیچ کار نتوانست جای خالی هیچ آدمی را در کنارمان پر کند

به يكي گفتند : سركه هفت ساله داري ؟ گفت : دارم و نميدم، گفتند : چرا ؟ گفت : اگر ميدادم هفت ساله نميشد !

بهر كجا كه روي آسمان همين رنگه !

دنبال  کلاغیْ می گردم تا قآرقآرش رآ به فال  نیکْ بگیرم وقتی قآصدک ها همه لال اند