زن نجيب گرفتن آسونه، ولي نگهداريش مشكله !

زنگوله پاي تابوت !

زن سليطه سگ بي قلاده است !

زن راضي، مرد راضي، گور پدر قاضي !

زن جوان را تيري به پهلو نشيند به كه پيري !

زن بيوه را ميوه اش ميخواهند !

زن بلاست ، اما الهي هيچ خانه اي بي بلا نباشه !

زن بد را اگر در شيشه هم بكنند كار خودشو ميكنه !

زن ازغازه سرخ رو شود و مرد از غزا !

زن آبستن گل ميخوره اما گل داغستان !

زمستان رفت و رو سياهي به زغال موند !

زمانه با تو نسازد، تو با زمانه بساز!

زمانه ايست كه هر كس بخود گرفتار است ! (( تو هم در آينه حيران حسن خويشي ... ))  (( آصفي هروي ))

زكوة تخم مرغ يك دانه پنبه دونه است !

ز عشق  تا بصبوري هزار فرسنگ است ! (( دلي كه عاشق و صابر بود مگر سنگ است ؟ ))  (( سعدي )

زرنگي زياد مايه جوانمرگيست !