زندگی رویش یک حادثه نیست زندگی رهگذر تجربه هاست تکه ابری ست به پهنای غروب آسمانی ست به زیبایی مه زندگانی چون گل نسترن است باید از چشمه ی جان آبش داد زندگی مال ماست خوب و بد بودن آن عملی از من و ماست.

گاهی مجبوری برای راحت کردن خیال دیگران خود را خوشحال نشان بدهی ولی چه حیف که درونت!

امروز برایت اینگونه دعاکردم ! خدایا بجز خودت به دیگری واگذارش نکن ! تویی پروردگار او پس قرارده بی نیازی درنفسش ! یقین دردلش اخلاص درکردارش ! روشنی دردیده اش! بصیرت درقلبش و روزى پر برکت در زندگیشآمین.

خدا کسی است که باید به دیدنش برویم خدا کسی که از آن «سخت می‌هراسی» نیست فقط به فکر خودت باش، ای دل عاشق که خودشناسی تو جز خدا شناسی نیست.

احتیاجی به تسبیح نیست دستانت را که به من بدهی با انگشتانت ذکر دوست داشتن می دهم .

من اگر عاشقانه می نویسم نه عاشقم ، نه معشوق کسی فقط می نویسم تا عشق یاد قلبم بماند در این ژرفای دل کندن ها و عادت ها و هوس ها فقط تمرین آدم بودن میکنم.

تو به احساساتت بیاموز نفس نکشد هوای دل ها آلوده است اینجا فاصله یک عشق با عشق بعدی یک نخ سیگار است.

میسوزم و همه اش تقصیر توست آن همه فکر عاشقانه هیزم شدند برای آتش سوختنم!

ساقه شکستن؛ قانون طوفان است تو نسیم باش و نوازش کن!

ﺭﻭﯼ ﺑﺪ ﮔﺴﻠﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﯾﻦ ﭼﺎﻧﻪ لا ﻣﺬﻫﺐ ﻣﻦ! ﻫﯽ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﺩ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫا

این روزا دارم میگردم.در خودم..دنبال لحظه ای..یا خاطره ای.که با تموم وجودم شاد بوده باشم..اما چیزی پیدا نمیکنم جز لحظه های که باعث شادی عزیزانم شدم اما خودم

چشم هایش را که می بندی دید دلش بیشتر می شود دلش را که می شکنی باران لطافت از چشم هایش سرازیر انگار درست شده تا روی عشق را کم کند

به مامانم میگم دیشب خواب بد دیدم خواب دیدم یه گله کفتار به خونمون حمله کردن مامانم میگه تعبیرش اینه عمه هات میخوان بیان خونمون.

تمام آن چیزی که درباره‌ی تو در سرم هست ده‌ها کتاب می‌شود اما تمام چیزی که در دلم هست فقط دو کلمه است دوستت دارم!

از دیگران شکایت نمیکنم بلکه خود را تغییر می دهم چرا که کفش پوشیدن راحتتر از فرش کردن دنیاست.

چشم میبندم حتی نفسهایم را عمیق میکشم می آیی درست توی خاطرم روبروی دقایقم جان میگیری نگاهت عطر تنت هوایت.