دوباره رسید فصل زمستان بی برگم همچون درختان راه میرم من زیر برفا می افتم باز یاد اون حرفا عشق را کرده ای جمع یا که منها این میان من مانده ام دوباره تنها

زمستان امسال نه آنقدر سرد است که برف ببارد نه آنقدر گرم است که کاپشن نپوشیم اصن ی وضی

یادش بخیر : اوج زمستون کوچه های برفی سردی زمین حس سرمای عجیب انگشتهای پا عجله برای رسیدن به خونه ولی گرمای خونه و مادری که بهار و زمستون نداشت …

این زمستونم به یاد تو میمونم برف و بارونم به یاد تو میمونم هرچی میتونی نیا و تلافی کن من تا میتونم به یاد تو میمونم...

از زمستون بارونش براي تو , سرديش براي من , زمستون مبارك

زمستان نيست!!! دلتنگي توست كه به لرزه انداخته چهار ستون دلم را ...

به يادتم به اندازه ي تموم قطرات بارون به يادتم به اندازه ي تموم برفاي آسمون به يادتم به اندازه ي تموم رعد و برق هاي آسمون به يادتم به اندازه ي روزايي كه بودي و نبودي... زمستونتون مبارك

برف و زمستان رو دوست دارم چون تنها فصلی ست که مسیر رفتنت را نشانم میدهد..

عجیب است زمستان هم دیگر شبیه خودش نیست انگار فصل ها هم شبیه آدم ها شده اند دیگر دوست ندارند خودشان باشند یادمان رفته زیبایی همه چیز به خودش بودن است زمستان جان لطفا زمستان باش

پایان حکایتم شیرین نیست من عاشق او بودم او عاشق او...

ایشالا خونه هاتون گرم باشه مثه زمستون امسال

از یه نی نی میپرسن عشق یعنی چی ؟ میگه (بچونه بخون) ینی بزالی اونم از چیسپ و پفتت بخوله ولی فقط تو تا دونه !

و خداوند زنها رو نمک زندگی آفرید تا مردها دیرتر بگندند !

لیز خوردن بهونه ایست تا دست های قدرتمندی رو که دوس داری محکمتر در آغوشت بگیرن،دورت حلقه بشه روز زمستونی همتون قشنگ

زمستــان آمــده اســت!خستــه ام!مــی خــوابــم!بهــار کــه آمــد،پیلــه ام را مــی شکــافــم تــا بــا پــرهــای خیــس،دوبــاره عــاشقــت شــوم . . .

عشق یعنی امید ، یعنی طراوت باران ، یعنی سفیدی برف ، یعنی ساز زندگی و لبریز از خوشی و عشق یعنی راز زیستن !