قول داده بوديم ما به هم كه تن نديم به روزگار  چه بي دووم بود قول ما جدا شديم آخر كار گل مغرور قشنگم من فراموشت نكردم بي تو اينجا رو نمي خوام ميرم و بر نمي گردم...

اين هواام ميبينه ما يه نفريم هي دو نفري ميشه...:(

باران كه ميبارد. . در تمام كوچه هاي شهر پر ميشود از فرياد من.. كه ميگويم. . من تنها نيستم، تنها منتظرم. . ..

هوا باراني ست.. شيشه چرا بخار نميگيري؟.. نترس اسمش را رويت نمي نويسم. .

بگو تمام تو مال من است.دلم می خواهد حسادت کنم به خودم...!!

خزان بنشست و گل با باد رفت  چه آسان می شود از یاد رفت...

نميدانم!!!دل من نازک است ياچشمان توتيز.هرچه نگاه به توميدوزم بندبنددلم پاره ميشود

به سلامتی اونایی که تو این هوای دو نفره با تنهاییشون قدم می زنند...

گاهی خلوت دوستت را بهم بریز!  تا بتداند که تنها نیست ... آرزوی ماست که در وجود دوست خانه ای داشته باشیم حتی به مساحت یک یاد ...

انقد تو گوشم خوندی : آغوشتو بغیر من به روی هیشکی وا نکن از وقتی رفتی همش دست به سینه ام

کاش میان خستگی هایم یکی آهسته می گفت : "خسته نباشی"

روز مرگم تو آخرین نفسم فقط یه چیزی بهت میگم : اینجوری میرَن ،نَه اونجوری . . . . !!

مَن بَرای ِ تو چَتری بیش نبودم... بـاران که تَمام شُد فَراموشَم کَردیـــــــ ! تو تَنها هَم قَدَم ِ بـــــاران می خواستی! اَما مَن خودِ بــــــــــــاران شُدَم بَعد اَز آن !!!!!

ای کاش گفته بودی که عاشق دیگری شده ای؛ من خودم عاشق بودم، درکت می کردم . . . .

چقدر دورتر از احساسم ایستاده ای! آنجا که تو ایستادی صدای مرا هم نمیشنوی.... چه برسد به دلتنگی!!!

دردها در من به مانند گرگی پیر است،خسته از جنگ های پی در پی ... در گوشه غاری نشسته و زخم های خود را لیس میزند ...