در رویایِ رویاهایم مانده ام ؛ خــسته ..

گاهی باران همه دغدغه اش باغچه نیست... گاهی از غصه تنها شدنش میبارد...

فرق زیادی بین ما نیست!  تو از از درد می گویی  و من  خود دردم

در ماتم تو چاک گریبان خویش را فرزند داغدار تو با حال زار کرد بر تربت تو مادر پهلو شکسته ات اشک از بصر چو گوهر غلطان نثار کرد شهادت امام نقی(ع) تسلیت باد

ز دست رفته شکیبم خدا کند که نصیبم شود زیارت صحن و سراى حضرت هادى درندگان زمین التجا برند به سویش پرندگان هوا در هواى حضرت هادى شهادت امام نقی(ع) تسلیت باد

. در عزای تو حضرت هادی / که گریبان آسمان چاک است نه فقط چشم های ابری ما / روضه خوانت تمام افلاک است . . . شهادت امام نقی(ع) تسلیت باد

درخویش فرو رفتم ودر خویش شکستم تا دوست نبیند غم تنها شدنم را

ویرانه نه آنست که جمشید بنا ساخت، ویرانه نه آنست که فرهاد فروریخت،ویرانه دل ماست که با هر نگه تو، صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ریخت

هميشه رفتن رسيدن نيست ولي براي رسيدن بايد رفت دربن بست هم راه آسمان باز است پرواز بياموز

نــه مـن دستــهـایَـش را رَهـــآ مــیکُنــم... نــه او دِلـش مـی آیـَـد از مـن جُــدا شــود... همیـشــه و همـــه جــا بـا همیــــم، مـَن و تَنهـــــایـی...

خداحافظی ات عجب خرابه ای به بار آورده ! نگاه کن … مدت هاست در تلاشند تا مرا از زیر آوار تنهایی هایم بیرون بکشند …

جمعیـم مـا و لیک پریشان به یاد تو وز مـا شکستـه‌تـر دل زهرا و بوتراب یا هادی المضلـّین، کز مردم ضلال جسمت در التهاب و روانت در التهاب . . .

بهانه هایت برای رفتن چه بچه گانه بود چه بیقرار بودی زودتر بروی از دلی که روزی بی اجازه وارد آن شده بودی... من سوگوار نبودنت نیستم!!! من شرمسار این همه تحملم...

موی از غم سامرایی ‌ام گشته سپید / در چهره چروک بی‌ کسی گشته پدید دانی که چرا به سینه و سر بزنیم؟ / چون بوالحسن ثالث ما گشته شهید . . .

سخت میترسیدم از اینکه : من از نژاد شیشه باشم و شکستنی ... او از نژاد جاده باشد و رفتنی ... آری روزها گذشت ، همان شد ، او رفت ، من شکستم . . .

چه حماقتی... که میرانی ام و باز میخواهمت!  چه غروره بی غیرتی دارم من!!!