از عجايب عشق همين است: تنها همان آغوش آرامت ميكند كه دلت را به درد می آورد

هيچ كس ندانست شايد شيطان عاشق حوا بود كه به آدم سجده نكرد...

دلبسته به سكه هاي قلك بوديم! دنبال بهانه هاي كوچك بوديم! روياي بزرگتر شدن خوب نبود، اي كاش تمام عمر كودك بوديم!

متولد كه ميشوي در گوشت اذان ميخوانند،وقتي ميميري برايت نماز ميخوانند،چه زندگي كوتاهي فاصله يك اذان با يك نماز..

بچه كه بوديم بستنيمونو گاز ميزدن قيامت ميكرديم! چه بيهوده بزرگ شديم كه روحمان را گاز ميزنند و ميخنديم...

زندگي حكمت اوست چند برگي راتو ورق بزن باقي با قسمت

رمز نو شدن را باید دانست وگرنه بهار یک فصل تکراریست.

گفتمش نقاش را طرحی بزن از زندگی ناگهان عکس حبابی بر لب دریا کشید

از خدا میخوام تو زندگیت فقط یه بار تو دو راهی بمونی اونم تو بین الحرمین که ندونی جلو حسین زانو بزنی یا عباس..

نور … صدا … دوربین … حرکت … امیدوارم در سکانس 94 شادی زندگیتان پر از پلانهای تکراری و غمهایتان تک برداشته باشه …. کات

كودكي كه مي د اند گريه هاي مادرش ودستهاي پينه بسته پدرش و حتي گرسنگيش همه از بي پوليست،.. چگونه در مدرسه بنويسد: علم بهتر از ثروت است؟...............

ما چه دیر میفهمیم زندگی همان روزهایست که ارزوی زودتر سپری شدنشان را داشتیم

کاش می دانستی و می فهمیدی که برای داشتنت....... دلی را به دریا زدم که از آب واهــــــــمه داشت

تو در جشم مني هرجا كه هستم /توراهرجاكه هستي مي برستم

مادرم میگفت که عاشقی یک شب است و پشیمانی هزار شب ، اما حالا هزار شب است که پشیمانم که چرا یک شب عاشقی نکرده ام

وقتی كسی را دوست داری باید زیباییهایش را بیرون بكشی و تلخی هایش را صبر كنی ! هیچكس كامل نیست...