بارگذاری . . . کمتر از چند ثانیه
{{::'controllers.mainSite.MainSmsBankBanner2' | translate}}
ارزن تر از آنچه که فکرش را بکنی بودی اما برای من گران تمام شدی....
نیمکت های پارک همه 2 نفره اند ... خیالی نیست..... روی زمین مینشینم !
مهرمادر وشير مادر جايگزين ندارد. شيرمادرنخورده مهرمادرم را داد. پدرم گاوي خريد و من بزرگ شدم. بعدها معلم رياضي ام مرا خوب فهميد.وقتي كه گفت گوساله بتمرگ...
جناق شکسته ام با همه مردم شهر ن دل ب کسی میدهم و ن دل میبرم از کسی چون هنوز یادت را فراموش نکرده ام...
چه زود دير ميشود... دوستم بدار، شايد كه ديگر فردايي نباشد....
گفتی مِثل دریا آرومی.../ . . . . . ولی نگفتی که دریا ی موقعی طوفانی میشه...
روزی خواهم آمد، وپیامی خواهم آورد در رگها، نور خواهم ریخت و صدا خواهم در داد:ای سبد هایتان پر خواب سیب آوردم، سیب سرخ خورشید خواهم آمد، گل سرخی به گدا خواهم داد ..... سهراب سپهری
دستم به سمت تلفن می رود و بر میگردد مانند کودکی که به او گفته اند شیرینی روی میز برای مهمان هاست...
تنهام گذاشته ... . . . . ولی من هنوز دلتنگشم .
زندگی یعنی: یک سار پرید. از چه دلتنگ شدی؟ دلخوشی ها کم نیست مثلا این خورشید... سهراب سپهری
اب و هوای دلم انقدر بارانیست که رختهای دلتنگی ام را مجالی برای خشک شدن نیست اینگونه است که دلم برایت همیشه تنگ است ........!
دود می خیزد ز خلوتگاه من کس خبر کی یابد از ویرانه ام ؟ با درون سوخته دارم سخن کی به پایان می رسد افسانه ام ؟... سهراب سپهری
تهی بود نسیمی سیاهی بود و ستاره ای هستی بود و زمزمه ای لب بود و نیایشی من بود و تویی نماز و محرابی سهراب سپهری
خاطراتت صف كشيده اند...يكي پس از ديگري حتي بعضي هاشان انقدر عجولند كه صف را بهم زده اند... ومن فرار ميكنم از فكر كردن به تو...مثل رد كردن اهنگي كه خيلي دوستش دارم خيلي.
تومثل خواب نسيمي،به رنگ اشك شقايق،تومثل شبنم عشقي به روي پونه عاشق!
باز آمدم از چشمه خواب کوزه تر دردستم مرغانی می خوانند نیلوفر وا میشد کوزه تر بشکستم در بستم و در ایوان تماشای تو بنشستم... سهراب سپهری
ارزن تر از آنچه که فکرش را بکنی بودی اما برای من گران تمام شدی....
نیمکت های پارک همه 2 نفره اند ... خیالی نیست..... روی زمین مینشینم !
مهرمادر وشير مادر جايگزين ندارد. شيرمادرنخورده مهرمادرم را داد. پدرم گاوي خريد و من بزرگ شدم. بعدها معلم رياضي ام مرا خوب فهميد.وقتي كه گفت گوساله بتمرگ...
جناق شکسته ام با همه مردم شهر ن دل ب کسی میدهم و ن دل میبرم از کسی چون هنوز یادت را فراموش نکرده ام...
چه زود دير ميشود... دوستم بدار، شايد كه ديگر فردايي نباشد....
گفتی مِثل دریا آرومی.../ . . . . . ولی نگفتی که دریا ی موقعی طوفانی میشه...
روزی خواهم آمد، وپیامی خواهم آورد در رگها، نور خواهم ریخت و صدا خواهم در داد:ای سبد هایتان پر خواب سیب آوردم، سیب سرخ خورشید خواهم آمد، گل سرخی به گدا خواهم داد ..... سهراب سپهری
دستم به سمت تلفن می رود و بر میگردد مانند کودکی که به او گفته اند شیرینی روی میز برای مهمان هاست...
تنهام گذاشته ... . . . . ولی من هنوز دلتنگشم .
زندگی یعنی: یک سار پرید. از چه دلتنگ شدی؟ دلخوشی ها کم نیست مثلا این خورشید... سهراب سپهری
اب و هوای دلم انقدر بارانیست که رختهای دلتنگی ام را مجالی برای خشک شدن نیست اینگونه است که دلم برایت همیشه تنگ است ........!
دود می خیزد ز خلوتگاه من کس خبر کی یابد از ویرانه ام ؟ با درون سوخته دارم سخن کی به پایان می رسد افسانه ام ؟... سهراب سپهری
تهی بود نسیمی سیاهی بود و ستاره ای هستی بود و زمزمه ای لب بود و نیایشی من بود و تویی نماز و محرابی سهراب سپهری
خاطراتت صف كشيده اند...يكي پس از ديگري حتي بعضي هاشان انقدر عجولند كه صف را بهم زده اند... ومن فرار ميكنم از فكر كردن به تو...مثل رد كردن اهنگي كه خيلي دوستش دارم خيلي.
تومثل خواب نسيمي،به رنگ اشك شقايق،تومثل شبنم عشقي به روي پونه عاشق!
باز آمدم از چشمه خواب کوزه تر دردستم مرغانی می خوانند نیلوفر وا میشد کوزه تر بشکستم در بستم و در ایوان تماشای تو بنشستم... سهراب سپهری
{{::'controllers.mainSite.SmsBankNikSmsAllPatern' | translate}}