. زينب جان! شرمنده ايم كه بهاي حسيني شدن ما "بي حسين" شدن تو بود وشرمنده تر آنكه تو بي حسين شدي وما حسيني نشديم.
السلام عليك يا اباعبدالله الحسين (ع)

باز محرم رسید، شدم چه حیران و مست از این همه عاشقی، دوباره‎ام مست مست باز محرم رسید، شهر سیه‎پوش توست دل، نگران رنج خواهر مظلوم توست فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد

خاريم ولي وصل گل ياس شديم* سنگيم ولي تكه ي الماس شديم* گفتيم دو عالم همگي بشناسند* از روز ازل غلام عباس شديم.

قربانی عشق لاله گون پیکربود بی یار زپافتاده و بی سربود آن روز کنار حنجرش خنجرسرخ شرمنده بوسه گاه پیغمبر بود

کاش بودیم آن زمان کاری کنیم از تو و طفلان تو یاری کنیم کاش ما هم کربلایی می شدیم در رکاب تو فدایی می شدیم السلام علیک یا ابا عبدالله …

السلام ای وادی کرببلا السلام ای سرزمین پر بلا السلام ای جلوه گاه ذوالمنن السلام ای کشته های بی کفن

میان دل ز عشقش لاله باغیست\بحمدالله که قلبم مست ساقیست\بساط گریه را آماده سازید\که چند شب تا محرم وقت باقیست................. السلام علیک یا سیدناالمظلوم یااباعبدالله.......

الخوه مو تعداد/ الخوه رفعت راس/يوسف اخوته اهدعشر/وحسين بس عباس ترجمه: برادري به تعداد نيست/برادري به سربلند كردن است/يوسف يازده برادر داشت/اما حسين(ع)فقط عباس را

اگه الگوی ما حسین(ع) بود بر جهان حکومت میکردیم

اسلام علیک یا اباالاحرار نسیم پرچمت میاد/بوی محرمت میاد/به سینه ها غمت میاد/مادر قد خمت میاد/سه ساله دخترت میاد/امیر لشکرت میاد/صدای خنجرت میاد/علی اصغرت میاد

بیایید در ماه محرم زنجیر نزنیم اما زنجیر از پای آزاد مردی باز کنیم سینه نزنیم اما سینه دردمندی را از غم و آه پاک کنیم اشکی نریزیم اما اشک از چهره ی مظلومی پاک کنیم آن وقت با افتخار بگوییم یا حسین

هیــــچ کس چـــون مـــا نگیـــــرد مـــاتـمٍ ایـن مــاه را بــا محـــرم شیعیـــان را اتصـــالی دیگــــر اســت... ایــامٍ سوگـــواری رو پیشاپیش به دوستـــایٍ گلم تسلیــت میگــم. التـــماس دعا*

ارباب صدای قدمت می آید/هنگامه اوج ماتمت می آید ما در تب داغ و غم تو می سوزیم/یک روز دگر محرمت می آید فرارسیدن ماه محرم تسلیت باد

مپندار که تنها عاشورائیان را بدان بلا آزموده اند و لاغیر… صحرای بلا به وسعت همه تاریخ است ای دل چه میکنی؟ میمانی یا میروی؟ داد از آن اختیار که تو را از حسین(ع) جدا کند سید مرتضی آوینی

ازغافلان محرم مراجدا کنید / کم کم پروانه‌هاى روزدهم راصدا کنید / چیزى دگر به شهادت مولا نمانده است / به مجلس حسین که میروید مرا هم دعا کنید.

دانی که چرا چوب شود قسمت آتش بی حرمتیش بر لب و دندان حسین است دانی که چرا آب فرات هست گل آلود شرمندگیش از لب عطشان حسین است دانی که چرا خانه حق گشته سیه پوش زیرا که خدا نیز عزا دار حسین است….