قلبها برای آرامش دستها برای حک کردن عشق بر روی سینه عقل در انتظار جنون نفس ها به شماره افتاده آری... روز شمار محرم14روز.

ماکه روز شب بسوزیم و گدازیم / دل فقط به عشق مولامون مى بازیم اگه از دنیا بریم بشیم بهشتى / تو بهشت بازم حسینیه مى سازیم

کربــلا دشـــتـــ خــونــ نــبــود ولــیــ . . . کــربــلا را تــو کــربــلا کــردیــ . . . . یا ابــوالــفــضــل الــعــبــاســ

عــمــود آهــن آمــده بــود کــربــلا تــا زنــده کــنــد خــاطــرۀ شــمــشــیرِ ابــن مــلــجـم را.... یــا عــبــاس بـــن امــیــرالــمــومـنـیـن. . .

تو تشنه می روی و زمان سفر شده یا روزهای تیره تر از شب سحر شده گرم بیان خواهش خشک لبت شدم دیدم لبت ز خون گلوی تو تر شده

طفل نخورده آب کمی در حرم بخواب لالا گلم ، عزیز دلم ، اصغرم بخواب شرمنده ام که شیر ندارم …به سینه ام ناخن مکش تو خاک مکن بر سرم بخواب

در کرب و بلا ظلم و ستم حکمِ روا شد / خون بر دلِ زهرا و علی شیرِ خدا شد/ تیر سه سر و پُر شده از زهر شرر بار / آن قسمت حلقوم علی اصغر ما شد/

با خدا عباس وقتی دست داد . . هر دو دست خویش را از دست داد

آمد حسین کوی منا تا جان خود قربان کند جان در ره جانان دهد جام جهان ویران کند

ای آب فرات از کجا می ایی ؟ناصاف ولی چه با صفا می ایی... خود را نرساندی به لب خشک حسین (ع) دیگر به چه رو به کربلا می ایی؟

كــربــلايـــــي نـــشــدم خـــجـــلـــت از ايـــن غـــــم دارم ***تـــا ابـــد در دل خـــــود شــــور مــــحــــرم دارم... یـــــا حــســیــن . . .

این فرات بی وفا تنها سراب است آب آب / نغمه ی پیوسته ی طفلِ رباب است آب آب از برای مرغک لب تشنه ی بامِ حسین / تا قیامت جمله ی دل ها کباب است آب آب

دنیا همه دیوانه و شیدای حسین است / مُهر همگان خاکِ کفِ پای حسین است رمزی که شود ضامن ما در صفِ محشر / لبخند علی اصغر زیبای حسین است

لالا لالا به طفل نیمه ساله / چه گویم ای خدا با اشک و ناله زدی ای آب، آتش موج کم کن / فرات بی وفا آبش زلاله

ای اهـــل کــوفــه رحــمی ایـــن طــفــل جـان نــدارد خــواهــــد کـــه آب گـــویـــــد امــــا زبــــــان نـــــدارد 15روز مـــانـــده بــه مــحــــرم

آن که در عشق تو شد سخت گرفتار منم وانکه گردیده به دور تو چو پرگار منم آن که بر ضد ستم کار خروشید تویی وانکه مردانه تو را گشت هوادار منم