آهاى نازنمكدار منم عاشق تب دار ببين دل تو دلم نيست واسه لحظه اى ديدار

آوای باد انگار آوای خشکسالیست / دنیا به این بزرگی یک کوزه سفالیست / باید که عشق ورزید، باید که مهربان بود / زیرا که زنده بودن هر لحظه احتمالیست

تو مرجانی، تو درجانی تو مروارید غلطانی / اگر قلبم صدف باشد میان آن تو پنهانى

اگه نصف دنيا رو بهم بدن قبول نميكنم، آخه ميترسم تو توى نصف ديگه باشى

صادقانه ، بى بهانه، تا قيامت، بى نهايت، من فدايت

چه خوشبختم كه دستانم بوى تو را ميدهد هنوز ...!!

شنيدم قصابى محله تون رو دزد برده؛ sms دادم ببينم جيگر منو نبرده باشن

شب و روز ميبارم ... تو فقط رنگين كمان لحظه هايم باش!

هوس كرده ام خوب نباشم، شايد حالم را بپرسى!

تماخيم يليخ يليخ زور نزن از چپ بخون جيگر

اگر قصر شاهى تو واسه من جايى نداره، كلبه خاكى من قابل تو رو نداره

شال و كلاه ميبافم با خيالت... تا در سرماى نبودنت يخ نبندم

خواب بودم سخن عشق تو بيدارم كرد/ بيخود بودم عطش عشق تو هوشيارم كرد

تنها دارويى كه دو خاصيت متضاد داره چشماى قشنگته كه هم آرومم ميكنه هم داغون

هر وقت دلتنگ ميشم، ميام پشت قلبت هى در ميزنم؛ پس هر وقت قلبت ميزنه بدون دلم برات تنگ شده

يارانه دستانت را قطع نكن؛ من زير خط فقر محبت هايت هستم