وقـتی به دنـیا آمدم،از تعـجب نتوانستم چند سال حرف بزنم!

هر وقت دلم برات تنگ میشه یه ستاره از آسمون می افته پایین. بنابراین هر وقت به آسمون نگاه کردی دیدی تاریک و هیچ ستاره ای پیدا نکردی ، بدون همه اش تقصیر تو ، چون منوخیلی دلتنگ کردی

دلتنگ كه ميشوي... ديگر انتظار معنايي ندارد... يك نگاه كمي نامهربان! يك واژه كمي دور از انتظار! يك لحظه فاصله! ميشكند ديوار فولادي بغضت را...

هيچوقت نفهميدم چه رازيست ميان دلــم و دسـتم...! كه هرچه را دلم خواست از دستم رفت...

بالاترین درجه درک متقابل بین دو نفر زمانی حاصل میشه که دو طرف بدون بزبان آوردن یک کلمه منظور همدیگرو متوجه بشن. این سطح از درک رو عشق هم میگن

براي بدست اوردن جيزي كه تاحالا نداشتي كسي باش كه تا حالا نبودي...

میدونی تفاوت بین لبخند منو تو چیه؟ تو هر وقت خوشحالی لبخند میزنی ولی من هر وقت خوشحالی لبخند میزنم

کاش میشد به هر اتفاقی که تو زندگی میفته یه <<ولش کن>> بگی و رد شی

اسمتو روی ابرها نوشتم و باد اونو بهم زد روی شنها نوشتم و موج اونو شست حالا اونو روی قلبم مینویسم و برای همیشه دست نخورده باقی میمونه

هنوز هم بغض میکنم در اوج شادی هایم وقتی به یادم می آورم خدا هم گفته بعد از آسانی سختی ست

اون چیه که واقعی ولی نامرئیه؟ عشق تو اون چیه که حقیقته ولی غیر منصفانه است؟ دوری تو اون چیه که ظریفه ولی شکست ناپذیر؟ لبخند تو اون چیه که با ارزشه ولی فروشی نیست؟ دوستی تو

با اينکه ازم دوري اما هر وقت دستمو ميزارم رو قلبم ، ميبينم سر جاتي !

قدِ تو به عشق نميرسيد غرورم را زير پايت گذاشتم تا برسد ، اما باز هم نرسيد . . .

بيچاره چوْب کبريت ِ کوچَک ... آتَش اَز سَرَش شُروع شُد ... وَ بِه جانَش افتْاد ...

دگر درد دلم درمان ندارد / مسير عاشقي پايان ندارد مرا در چشم خود آواره کردي / نگاهت دور برگردان ندارد . . .

چنديست در نبودنت به ساعت شني مى نگرم؛يك صحرا گذشت؛نيامدي.