پرانتز باز (دوستت دارم... پرانتز را نبستم بگذار اين حقيقت تا ابد جريان يابد

این پست مثل همون نقاشی هایی است که... فقط یک بوم سفید است و یک نقطه ی سیاه در وسطش... بیایید کمی درسکوتِ این پست فکر کنیم... همین...!!!

باران تکراری نمیشود هروقت بیاید دوست داشتنیست... توبرای من بارانی

نمیزارم دلم دریایی باشه ، همیشه بنده ی تنهایی باشه ، دیگه عاشق نمیشم نازنینم ، تا وقتی عشق فقط رسوایی باشه

جغرافياي كوچك من بازوان توست كاش تنگ تر شود اين سرزمين من...

نكند يوسف عمرم رود از مصر خيالت باز آواره ي تنهايي و چاهم بكني...

همه محبتت را به پای دوستت بريز ولی همه اسرارت را در اختيار او نگذار. حضرت علی (ع)

اگر می‌خواهید دشمنان خود را تنبیه کنید، به دوستان خود نیکی کنید. کوروش بزرگ

از چوپانه پيري كه ديگر توانه چوپاني نداشت پرسيدند چه خبر...؟ با لحن تلخي گفت گرگ شد ان بره اي كه نوازشش ميكردم!

زین جهان عاقبت آهنگ سفر باید کرد ازدیاری که وفا نیست گذر باید کرد گیرم از لطف خدا عمر دو صد نوح کنی عاقبت پای از این خانه بدر باید کرد

هنوز هم نميدانم اينجا چه فصلي است ، كه من كال ماندم و به تو نميرسم

همه شب بر آستانت شده کار من گدایی به خدا که این گدایی ندهم به پادشاهی مه من هنوز طفلی به جفا مباش مایل که طبیعت تو عادت نکند به بی وفایی......

چه ساده بودم آن هنگام که می پنداشتم شکستنه دله کسی ناگوارترین حادثه ی عالم است. امروز که دلم شکست عالمی تکان نخورد به سادگیه خودم می خندم !!

یکی بود یکی نبود. دل من تنگ تو بود. اس ام اس بهونه بود.فکر من یاد تو بود

وقتی دلت تنگ شد وقتی چشات تر شد وقتی دیگه نبود کسی امید یا ی هم نفسی بدون ک اینجا هست کسی ک تو واسش همه کسی

دل من در پی یک واژه ی بی خاتمه بود اولین واژه که آمد نظرم ، یاد تو بود...