سعادت مثل هر فضیلتی از دو چیز به وجود می آید، صرفه جویی و كوشش

سعادت وكامیابی در زندگانی تابع رویدادها نیست، بلكه از خود ما سرچشمه می گیرد

كتاب بر دنیای تمدن فرمانروایی می كند

سرگرم نبودن با زنده نبودن یكی است

قلم روزنامه نگار مانند تیشه ای است كه نمی شود آن را شكست؛ این تیشه بدین جهت ساخته شده كه دنیای قدیم را ویران كند و دنیای تازه ای به وجود آورد

كسی كه از مرگ می ترسد، از زندگی هم می ترسد

زر اندوزانی كه برای مال دنیا كیسه دوخته اند، بدانند كه لباس آخرت جیب ندارد

در بازی زندگی، انسان بره به دنیا می آید و روباه از دنیا می رود

زمانی یك جامعه دارای فضیلت اخلاقی است كه قانون، همه افراد جامعه را با یك چوب براند

حكومت كشوری كه در آن گدایی به صورت حرفه در آید، بد و فاسد است

در جامعه ای كه كارها برحسب استعداد تقسیم نشود، در حقیقت همه بیكارند

خرابی كار یك مملكت از دو چیز است: نداشتن مردان عالم و لایق و نبودن آنها بر سر كارهای مملكت

عملی اگر كاشتید، عادتی درو خواهید كرد. عادتی اگر كاشتید، اخلاقی درو خواهید كرد. اخلاقی اگر كاشتید، سرنوشتی درو خواهید كرد

عشق، نیرومند ترین سپاه است، زیرا در یك لحظه بر قلب و مغز و جسم حمله می كند

عشق ابزاری است كه تمام دردسرهای كوچك را به یك دردسر بزرگ تبدیل می كند

هر كس دو بار می میرد : یكبار آنگاه كه عشق از دلش می رود و بار دیگر آنگاه كه زندگی را بدرود می گوید. اما مرگ زندگی در برابر مرگ عشق ناچیز است