طمع ورزى ، بردگيِ هميشگى است.

قربانگاه عقلها غالبا در پرتو طمعها است.

نهفته ترین اسرار ذهن چیزی است که می توان آن را به هشیاری در آورد

طمع نداشتن به آنچه در نزد مردم است، (نشان) عزت نفس و بلند همتى است.

زیبایی که حاضر نیستیم آن را از خواسته های تمدن حذف کنیم، نمونه ای است برای نشان دادن اینکه هدف تمدن، تنها سود بردن نیست

ھیچ آزى [در شايستگى] ھمانند رقابت براى رسیدن به درجات عالیه نیست!

لطیفه ها در حقیقت به این دلیل ساخته می شوند که مایه ی شادی دیگران گردند و چیزی را که پیش تر پنهان بود- یا ابراز نگردیده- بیرون بیاورند.

ریشه های کفر سه چیز است: حرص و بزرگ منشی نمودن و حسد ورزیدن.

حريص به دنيا، همانند كرم ابريشم است كه هر چه بيشتر دور خود مى‏تند، خارج شدن از پيله بر او سخت‏تر مى‏شود، تا آن‏كه از غصه مى‏ميرد.

حرص و تكبّر و حسادت، انگيزه‏ هاى فرو رفتن در گناهانند.

ما به طنز نیازمندیم، زیرا هرچه بزرگتر می شویم این آمادگی را پیدا می کنیم  که افرادی ترشروی و غمگین شویم، اما بچه ها به راحتی می خندند.

انسانها اکنون در چیرگی بر طبیعت تا جایی پیش رفته اند که می توانند به کمک آن،  یکدیگر را تا آخرین نفر نابود کنند.

ذليل ترين مردم، كسى است كه طمعكار، حريص و وسوسه گر باشد.

از حرص، با قناعت انتقام بگير، چنان كه با قصاص از دشمن انتقام مى گيرى.

دگرگونی روح، روندی تکاملی است.

بى نيازترين بى نيازان كسى است كه اسير حرص نباشد.