دانش، پی بردن به آن چیزی است که از پیش می دانستی؛ انجام دادن، نشان دادن آن چیزی است که می دانی؛ آموختن، یادآوری به دیگران است که خودِ آنها به همان حد خوبی که تو می دانی، می دانند.

فقط باش  همين كه هستي كافيست دورازمن بدون من .  چهفرقي ميكند؟ گل ميخري خوب است ! براي من نيست؟نباشد! همين كه رختمان زير يك آفتاب پهن مي شود كافيست! دلخوشم به اين حماقت شيرين....!!!!!

بهترین راه فرار از مسئولیت این است که بگویی، من مسئولیت هایی دارم.

هر کسی برای خودش خیابانی دارد کوچه ای کافی شاپی و شاید  "عطری"  که بعد از سالها خاطراتش... گلویش را "چنگ" میزند... !

دود سیگارم را بگیر و به عرش برو و اگر انجا خدایی را دیدی بپرس که چرا پسری سالهاست پشت پنجره دیوانه شده؛؛؛!!!

آنچه را که بیش از هر چیز به یادگیریش نیازمندی بهتر تدریس می کنی.

چیزی به نام یک مشکل وجود ندارد که در دستهایش برایت هدیه ای نداشته باشد.

از آینده های امکان پذیر روی نگردان، مگر آنکه مطمئن شوی هیچ چیزی برای یادگیری از آنها نداری.

همیشه مختاری که باورت را تغییر دهی و آینده ای متفاوت را برگزینی.

دوستانت در نخستین لحظه ی دیدار، تو را خواهند شناخت؛ بهتر از آشنایانت که تو را در طی هزار سال بشناسند.

زندگی کن؛ هرگز از این موضوع که در مورد آنچه می کنی و یا می گویی، در سراسر جهان مطالبی انتشار یابد، شرمنده نباش؛ حتی اگر آنچه انتشار یافته حقیقت نداشته باشد.

از جمعیت به اندازه ی کافی کشیده ام، حتی زمانی که شادمان هستند… و اگر بترسند، شخصی را به دار می آویزند و یا او را پرستش می کنند.

انسان به تنها بودن عادت می کند، اما تنها برای یک روز آن را می شکند و سپس دوباره به آن عادت می کند، دوباره از نو.

آنچه را که شعبده باز می داند بیاموز، آنگاه دیگر شعبده ای نخواهد بود.

مدام گفتی خیالت تخت من وفادارم؛ خیالت تخت.... و من چه ساده لوحانه خیالم را تختی کردم برای عشق  بازی تو با دیگری ..................

حلقه ای که خانواده ی حقیقی تو را بهم می پیوندد، هم خونی نیست، بلکه احترام و شادمانی است که نسبت به زندگی یکدیگر دارند.