شب در چشمان من است به سیاهی چشمهایم نگاه کن روز در چشمان من است به سفیدی چشمهایم نگاه کن شب و روز در چشم های من است به چشمهایم نگاه کن پلک اگر فرو بندم جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت

و رسالت من این خواهد بود تا دو استکان چای داغ را از میان دویست جنگ خونین به سلامت بگذرانم تا در شبی بارانی آن ها را با خدای خویش چشم در چشم هم نوش کنیم

ما چیستیم ؟! جز ملکلولهای فعال ذهن زمین ، که خاطرات کهکشان هارا مغشوش میکند!

کهکشانها کو زمینم؟ زمین کو وطنم؟ وطن کو خانه ام؟ خانه کو مادرم؟ مادر کو کبوترانم؟ من گم شدم در تو یا تو گم شدی در من ، ای زمان؟…

چه مهمانان بی دردسری هستند مردگان نه به دستی ظرفی را چرک می کنند نه به حرفی دلی را آلوده تنها به شمعی قانعند و اندکی سکوت…

هرگز نمي توانيم درباره زندگي ديگران قضاوت كنيم، چون هر كس رنجها و درماندگي هاي خودش را دارد

اين كه بداني در راه درستي هستي يك چيز است، اما اگر فكر كني راه درست تنها همين است چيز ديگري است.

ديوانه بمانيد، اما مانند عاقل ها رفتار كنيد. خطر متفاوت بودن را بپذيريد، اما بياموزيد كه بدون جلب توجه مفيد باشيد.

در زندگي عشق بايد باشد، حتي اگر بازتاب و پاسخ فوري نداشته باشد

زندگي نسبت به كسي كه "افسانه ي شخصي" خود را دنبال كند بخشنده است.

هر كس هر كاري كه بكند، در روي زمين اصلي ترين نقش تاريخ جهان را ايفا مي كند و معمولاً خودش اين را نمي داند

هرچه يكبار پيش مي آيد ممكن است ديگر هرگز روي ندهد، اما آنچه كه دو بار پيش آيد، بدون شك، بار سوم هم رخ خواهد داد

عشق، آن چيزي است كه "روح جهان" را وادار به دگرگوني و تكامل مي كند

وقتي انسان دوست مي دارد، هيچ نيازي ندارد كه بفهمد چه پيشامدي در حال رخ دادن است. چون همه چيز در درون ما روي مي دهد و انسان مي تواند به باد بدل شود

وقتي انسان دوست مي دارد، مي تواند جزيي از آفرينش باشد.

بادها هميشه همه چيز را مي دانند؛ آنها همه جا روانند، بي آنكه زادگاه يا مكاني براي مردن داشته باشند