چنان داغت دلم غمناک کرده / که دست من تو را در خاک کرده   بجایت زینب مظلومه تو / غبار غم ز رویم پاک کرده

الهی داد از این دل داد  از این دل   کنار قبر زهرا کرده منزل   بگو زهرا زجا خیزد ببیند   که اشک دیده کردخاک او گل

کمی از غسل زیر پیرهن ماند   کمی از خون خشک بر بدن ماند   کفن را در بغل بگرفت و بو کرد   همان طفلی که آخر بی کفن ماند

دل را از پیله ی قهرش بیرون خواهم کشید  واژه ها را از خواب فراموشی بیدار خواهم کرد  دسته گلی از یاس و باران برایت خواهم چید  نقش لبخندرا بر چهره ی زیبایت خواهم پاشید   تا برایت شادباش نوروز بنویسم  

نگاه سرد مردم بود و آتش / صدا بین صدا گم بود و آتش   بجای تسلیت با دسته ی گل / هجوم قوم هیضم بود و آتش

تا که نامت بر زبان آمد ، زبان آتش گرفت / سوختم چندان که مغز استخوان آتش گرفت   حیدر آمدخاک همچون باد ، گرم گریه شد / خواست تا غسلت دهد ، آب روان آتش گرفت

لبتان پر خنده   قلبتان از مهر آکنده   دولتتان پاینده  ونوروزتان فرخنده باد  . . .

در پرتو الطاف ایزد منان   نوروز فرخنده بر روزگار خرمتان مبارک  و بهار شوق انگیز بر قامت سبز وجودتان  شکوفه باران باد  . . .

هر سینه که دوستدار زهراست / آشفته و بی قرار زهراست   گنجینه ی هفت آسمان ها / در سینه ی خون نگار زهراست   از شرح کرامتش همین بس / عالم همه وامدار زهراست

خون است که روی خاک خشت افتاده است / داغ است به قلب سر نوشت افتاده است   خیزید و فرشته را به بیرون ببرید / آتش به در باغ بهشت افتاده است

آنان که بر این خانه هجوم آوردند / در خاک نهال کینه را پروردند   در کعبه علی شکسته بتها شان را / اکنون به در خانه تلافی کردند . . .

یتیمان جز دو چشم تر ندارند / به غیر از خاک غم بر سر ندارند   چو مادر مرده ها باید فغان کرد / که طفلان علی مادر ندارند . . .

تمام دقایق مانده از عمرم به همراه زیبا ترین بوسه های عاشقانه   عیدی است برای تو نوروز مبارک

کدامین شب از آن شب تیره تر بود / که زهرا حایل دیوار و در بود   شبی کاندر هجوم تیغ بیداد / سرت را سینه زهرا سپر بود . . .   یا فاطمه (س)

یک عالمه عطر بید، تقدیم تو باد / تبریک بسی شدید، تقدیم تو باد  تنها دل و قلوهایست دارایی ما / این هم، دم صبح عید، تقدیم تو باد

ما زنده به لطف و رحمت زهرائیم / مامور برای خدمت زهرائیم   روزی که تمام خلق حیران هستند / ما منتظر شفاعت زهرائیم   شهادت حضرت فاطمه (س) تسلیت