خدایا ، بر من این نعمت را ارزانی دار که :   بیشتر در پی تسلا دادن باشم تا تسلی یافتن   و بیشتر در پی فهمیدن باشم تا فهمیده شدن . . .

گاهی خدا آن قدر صدایت را دوست دارد   که سکوت میکند تا تو بارها بگویی خدای من . . .

بارالها   تو نادیده میگیری   من هم نادیده میگیرم   تو خطاهایـم را   من عطاهایت را . . .

الهى بى پناهان را پناهى   به سوى خسته حالان کن نگاهى   مرا شرح پریشانى چه حاجت   که بر حال پریشانم گواهى

توبه بر لب ، سبحه بر کف ، دل پر از شوق گناه   معصیت را خنده می آید ز استغفار ما . . .

خدایا چه اندازه به من لطف دارى با این نادانى عظیم من   و چقدر به من مهر دارى با این کردار زشت من

وقتی عبارت ” خدا را به یاد داشته باش ” را می خوانم   در ذهنم و در قلبم گزینه ” همیشه ” را برایش تیک می کنم . . .

خداوندا! نان از تو می خوریم و فرمان از شیطان می بریم.   ما را ببخش . . .

الهی   در جلال، رحمانی ، در کمال، سبحانی   نه محتاج زمانی و نه آرزومند مکانی   نه کَس به تو ماند و نه به کَس مانی   پیداست که در میان جانی، بلکه زنده به چیزی است که تو آنی

من نیز چو خورشید دلم زنده به عشق است   راه دل خود را نتوانم که نپویم   هر صبح در آیینه جادویی خورشید   چون می نگرم او همه من، من همه اویم

خدایا تو خود میدانی انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است   چه زجر میکشد آن کس که انسان است و از احساس سرشار است.

مسئله این نیست که خدا را می بینیم یا نمی بینیم،   مسئله اینست که با خداست که می بینیم . . .

پروردگارا   یاری ام ده ، تا بدون اینکه از ایمان افراد بپرسم   و بدون اینکه بدردم بخورند، همدل و همدردشان باشم .   زیرا در سودای هر انسانی ” روح تو ” خانه گزیده . . .

الهی   در شگفتم از آنکه کوه را می شکافد تا به معدن جواهر دست یابد   ولی خویش را نمیکاود تا به مخزن حقائق برسد  . . .

یارب تو کریمی و کریمی کرم است / عاصی ز چه رو  برون ز باغ ارم است   با گریه اگر ببخشی ام نیست کرم / با معصیتم اگر ببخشی کرم است . . .

خدایا   خوش به حال آنکه قلبش مال توست   حال و روزش هر نفس، احوال توست   خوش به حال آنکه چشمانش تویی   آرزوهایش همه آمال توست