گفتم به کام وصلت خواهم رسید روزی / گفتا که نیک بنگر ، شاید رسیده باشی . . .

هیچکس به کار خوبم نمینماید نظر ، هزار دیده به دنبال یک اشتباه من است . . .

بزرگترین متهم تاریخ کسی است که ندونه قلبش واسه کی میزنه . . .

اشک خیمه زده بر صفحه ی چشم نگرانم   چنـد روزیسـت که دلواپسـم و بـد نگرانم   کوچه از رهگذر سرد غمت زار و گرفته ست   شب بی تابش ماه روی تو برده امانم . . .

آدمهای بزرگ،کسانی نیستند که شکست نخورده‌اند   کسانی هستند که بعد از شکست ، پیروز شده‌اند . . .

ذهن انسان احمق مانند مردمک چشم است   هر چه نور بیشتر بتابانی تنگ تر می شود . . .

من به زنجیر وفای تو اسیرم چه کنم   گر نیایی به خدا بی تو بمیرم چه کنم   در هوای غم عشق تو ز خود بی خبرم   که من از عشق تو محتاج و فقیرم چه کنم . . .

بعضی آدم‌ها باران را احساس می‌کنند   بقیه فقط خیس می‌شوند . . .   (باب دیلان)

قلب کال مـن   در فصل دست های تــو می رسـد   فصـلی برای تمـــــام رؤیــاها   دستــی برای تمـــام فصل ها . . .

امشب ز غمت میان خون خواهم خفت / وزبسترِ عافیت برون خواهم خفت   باور نکنی خیال خود را بفرست / تا در نگرد که بی تو چون خواهم خفت . . .

صلحی در کار نیست   تا وقتی شاه سیاه در خانه سفید و شاه سفید در خانه سیاه هستند . . .

خواهی نشوی همرنگ ، رسوای جماعت شو . . .

به کوچه ای رسیدم که پیرمردی از ان خارج میشد   به من گفت:نرو که بن بسته!   گوش نکردم ، رفتم   وقتی برگشتم و به سر کوچه رسیدم   پیر شده بودم . . .

نا امیدی همان امیدی است که بوی نا می گیرد   از بس که می مانده ته دل . . .

دل خوش میطلبم سیری چند ؟ / پای در بند به زنجیری چند ؟   با چنین باده و جامی ساقی / تو بگو عشق و صفا سیری چند . . . ؟

نه انچنان عاشق باش که هیچ چیز را نبینی   نه انقدر ببین که هرگز عاشق نشوی . . .