{{::'controllers.mainSite.MainSmsBankBanner2' | translate}}
اگر پیاده هم شده است سفر کن ، در ماندن می پوسی.
هر کسی را نه بدان گونه که هست احساسش می کنند ، بدان گونه که احساسش می کنند ، هست.
اسرار خویش به کسی مگوی ، زیرا سینه ای که در حفظ راز خود به ستوه آید ، از سینه ی دیگران نباید انتظار امانت داشته باشد
مردمی که رؤیا دارند، تهیدستی را نمیشناسند؛ چرا که دارایی هر کس به اندازهی رؤیاهاییست که در سر دارد.
پزرگترین اشتباه زندگی هر کس این خواهد بود که از اشتباه بترسد
مهربانی جاده ای است که هرچه پیش می روند ، خطرناک تر می گردد
خدا و انسان و عشق ، این است امانتی که بر دوش ما سنگینی می کند.
دائما و شب و روز تمام لحظاتمان را کار می کنیم تا بخوریم... نه اینکه می خوریم تا زندگی کنیم.... ما کوچکترین لحظه تامل در خویش را نداریم و این لحظه ها هر روز بیشتر از ما گرفته می شود
مسئولیت زاده توانایی نیست ، زاده آگاهی است و زاده انسان بودن.
حالا که خوب نگاه می کنم, میبینم ما به دست هم پیر می شویم نه به پای هم
خدا دوستدار آشناست ، عارف عاشق می خواهد نه مشتری بهشت.
آه که نادانی انسان خدا را چه رنجی می دهد!
هر کس مظلوم است خودش ظالم را یاری کرده است
خداوندا، مگذار آنچه را که حق می دانم، به خاطر آنچه که بد می دانند، کتمان کنم
کسانی که معنی دوست داشتن ، عشق و ایثارو خلوص را میفهمند و خوب می فهمند خدا را به آسانی می شناسند.
خیلی اوقات آدم از آن دسته چیزهای بد دیگران ابراز انزجار می کند که در خودش وجود دارد
اگر پیاده هم شده است سفر کن ، در ماندن می پوسی.
هر کسی را نه بدان گونه که هست احساسش می کنند ، بدان گونه که احساسش می کنند ، هست.
اسرار خویش به کسی مگوی ، زیرا سینه ای که در حفظ راز خود به ستوه آید ، از سینه ی دیگران نباید انتظار امانت داشته باشد
مردمی که رؤیا دارند، تهیدستی را نمیشناسند؛ چرا که دارایی هر کس به اندازهی رؤیاهاییست که در سر دارد.
پزرگترین اشتباه زندگی هر کس این خواهد بود که از اشتباه بترسد
مهربانی جاده ای است که هرچه پیش می روند ، خطرناک تر می گردد
خدا و انسان و عشق ، این است امانتی که بر دوش ما سنگینی می کند.
دائما و شب و روز تمام لحظاتمان را کار می کنیم تا بخوریم... نه اینکه می خوریم تا زندگی کنیم.... ما کوچکترین لحظه تامل در خویش را نداریم و این لحظه ها هر روز بیشتر از ما گرفته می شود
مسئولیت زاده توانایی نیست ، زاده آگاهی است و زاده انسان بودن.
حالا که خوب نگاه می کنم, میبینم ما به دست هم پیر می شویم نه به پای هم
خدا دوستدار آشناست ، عارف عاشق می خواهد نه مشتری بهشت.
آه که نادانی انسان خدا را چه رنجی می دهد!
هر کس مظلوم است خودش ظالم را یاری کرده است
خداوندا، مگذار آنچه را که حق می دانم، به خاطر آنچه که بد می دانند، کتمان کنم
کسانی که معنی دوست داشتن ، عشق و ایثارو خلوص را میفهمند و خوب می فهمند خدا را به آسانی می شناسند.
خیلی اوقات آدم از آن دسته چیزهای بد دیگران ابراز انزجار می کند که در خودش وجود دارد
{{::'controllers.mainSite.SmsBankNikSmsAllPatern' | translate}}