در تماشای جلال تو ادب باید داشت ناله ای بدرقه راه طلب باید داشت در خور منزلت و شأن تو ذیقعده نیست جشن میلاد تو در ماه رجب باید داشت . . .

گفتم دوستت دارم  نگو نظر لطفته چون نظر لطفم نیست نظر دلمه

ای عاشقان بشارت غمها دگر سرآمد میلاد دخت پاک موسی بن جعـفر آمد عرض حاجت به دخت موسی کن هرچه خواهی ازو تمنا کن . . . ولادت با سعادت حضرت معصومه (س) بر شما مبارک

تقدیم به مروارید صدف دریای دلم که به بیکرانی اقیانوس دوستش دارم

این زن که خاک قم به وجودش معطر است تکرار آفرینش زهرای اطهر است تکرار آفرینش افلاک بر زمین تکرار آفرینش عرش مصور است

عزیز بودن زیباست و دوست داشتن هنر است اما به یاد عزیز بودن بهترین هنر است

چطور بگم دوستت دارم تا قلبم آروم بگیره ؟ به کی بگم تورو دارم تا از حسودی بمیره ؟

ماه ذیقعده پر از شور و صفا آمده است گلی از گلشن آل مصطفی آمده است سر زد از بیت ولا ماه روی معصومه در مدینه خواهر پاک رضا آمده است . . .

اگر تو نبودی من کاملاً بیکار بودم هیچ کاری در این دنیا ندارم جز دوست‌ داشتن تو

یا رب چه قشنگ است و چه زیبا حرم قم چون جنت اعلا، حرم محترم قم بانوی جنان، اخت رضا، دختر موسی دردانه زهرا و ملائک خدم قم

پدر جان ، باش و با بودنت باعث بودن من باش . روزت مبارک . از صمیم قلب دوستت دارم . . .

وقتی دلم می گیره   دنیامو غم می گیره انگاری حس بودن  تو لحظه هام می میره وقتی دلم می گیره   می خوام پیش تو باشم نمی تونم حتی یه لحظه  دوستت نداشته باشم

دوست داشتن رو باید از برگ درخت آموخت که وقتی زرد می شه وقتی می میره وقتی از درخت جدا می شه بازم پای همون درخت می افته

نمی خواهم بگویم دوستت دارم می خواهم بدانی دوستت دارم

مادر را به خاطر مهر مادریش دوست دارم شمع را به خاطر از خود گذشتگی اش گل را به خاطر زیبایی اش و تو را بدون آن که بدانم چرا به اندازه تمام دنیا دوست دارم

صدای طپش قلبم را می شنوی که فریاد می زند دوستت دارم