هزار کلمه بر جای خالیت ریختم اما پر نشد.گمانم از جنس بی نهایتی...

نمیدانم نمیدانی که وابستست به تو جونم هر آنقدر که تو دوستم داری بدون من هم دوست دارم.

آدم حسود عاشق نیست .. اما آدم عاشق حسود است

چه زیبا حرف میزنی ؟ تو می گویی از زاویه ی من به مسئله نگاه کن ! از زاویه تو ... آها دیدم ، از زاویه ی تو چه تنگ است کنار هم نشستن دو ضلع ! من و تو !

همه میگویند چشمانش رنگارنگ است اما من میگویم چشمانش عسلیست نه برای رنگش برای اینکه شیرین ترین لحظاتم در چشمان او خاطره شده اند

" مي " ، پست و حرامست ولي تا كه خورد! آنگه به چه مقدار و دگر با كه خورد! ما مست نكرديم به جز با مردان، با لوطي و بامطرب و با همدردان! گفتم بنويسم كه به يادت هستم،تا كور شوند اول وآخر نامردان.

دنیا دا قارانلیکلار اگر جمع اولا باهم/بیر خیرداجا شمعین ایشیغین سوندوره بیلمز

عـــــــــــشـــــــــــــــق تنها کلمه ای که نمیشه توصیف کرد

صبر اولسا کونول قیشدا گئدر شاخدادا قاردا/ بایرامدا گلر آرخاجا بولبولده باهاردا  بیر آزجا گولوم سن بو غم فرقته دوزسن/ هیجراندا چاتار باشا گلر نازلی نیگاردا

قسم به عشقمون قسم همش برات دلواپسم قرار نبود اینجوری شه یهو بشی همه کسم راستی چی شد؟ چجوری شد، اینجوری عاشقت شدم؟ شاید میگم تقصیر توست تا کم شه از جرم خودم

یا شا وطنیم یا شا آذربایجانم  اوره ییم دویونور دیلیم دینممیر قلمیم سوسوب تکجه بیر سوز دیمک ایستیر کی سنی چوخ چوخ سویورم

از طرف اونی که تنهاست،تنها اومده،تنها میره،تنهاش میذارن، اما تنهات نمیذاره..

منیم چؤرک سیز و سوسوز قالدیغیم گونوم چوخ اولوب ، آمما اومودسوز قالدیغیم گونوم هئچ اولماییب. “آتا بابک”

گؤزون بیر سئوگیلی ، ایستکلی گؤرسه ، روحون سئوسه ، سوندان گلر دیوانه لیک .  من کی سنی گورمه میشم ، سئومه میشم ، سنه عاشیق اؤلمامیشام ، ندن بئله دیواننم ای “آزادلیق”

یازیسان هی قلمی آغلادیسان اولمادیکی!  نقدر یازسا قلم سن پوزوسان اولمادیکی !  در گهونده گزیرم من پروانه لر تک !  گوزلیم من گلیرم سن قاچیسان اولمادیکی !

به این مدت ز دل دارم گلایه ز دلدارم که دائم میزند اتش به لانه به اتش افروختنش شکی ندارم ولیکن ان بداند که دگر شاکی ندارد