به بعضی ها باید گفت :به سگ استخون بدی دورت میچرخه، دم تکون میده..! من به تو دل داده بودم لعنتی!!!!!

امام صادق (ع): إذا أكْثَرَ الْعَبدُ مِنَ الاسْتِغْفارِ رُفِعَتْ صَحيفَتُهُ وَهِيَتَتَلَأْلَأُ. هرگاه بنده زیاد طلب آمرزش کند، نامه عملش را در حالی که می‌درخشد، بالا می‌برند. مكارم الأخلاق، ص 313

هـنـوز هـم وقـتـی بــاران مـی آیــد تـنـم را بــه قـطـرات بــاران مــی سـپـارم مــی گــویـنـد بــاران رسـانـاسـت شــایـد دسـتـهـای مــن را هـم بــه دسـتـهـای تــو بــرسـانــد...

رابطه ی سالم رابطه ای است که دعوا هم تویش باشد... اگر نباشد یعنی یکی دارد زیادی کوتاه می آید...

کلاس خیلی شلوغ بود همه سروصدا میکردن من یه گوشه نشسته بودم آرام همه حتی معلما فکرمیکردن شاگرد مودب و آرام کلاس هستم اما هیچ وقت نفهمیدن که دلم ............

اهالي بهشت جهار نشانه دارند: روي كشاده زبان نرم دل مهربان قلب بخشنده

دلــــــــــم .. با مشت دیگران کـَـکش هم نمیگزد...امـــــــــــــــــــــــ ــــــــا .. اخمـــ تو .. خردش میکند .... چه رسد به ..... قهر و نبودنت...

پيامبر اكرم (ص): اَلصَّدَقةُ تَمنَعُ مِيتَةَ السَّوءِ صدقه دادن ، از مرگِ بد باز می دارد .

تو درکدام ثانیه می آیی... بگوساعتهارا... در همان لحظه نگاه دارم... میخواهم... سیرتماشایت کنم... و باز هم ۳نقطه های بی پایانِ من...

کاش باران بگیرد.... کاش باران بگیرید و شیشه بخار کند.... ....و من همه دلتنگی هایم را رویش "ها" کنم.... ...و با گوشه آستینم همه را یکباره پاک کنم و ....خلاص...

امام صادق (ع) : اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفكُّرفى اللهِ و فى قُدرَتهِ؛ برترين عبادت مداومت نمودن بر تفكر درباره خداوند و قدرت اوست. الكافى،ج 2،ص

یه عمره بی کسی هامو کنار غصه میزارم هم اغوش دلم میشم شبیه اشک میبارم صدام گیر دلت میشه شبی که غصه گیر مشیم بجون جفتمون اون شب از زندگی سیر میشم

امام علی (علیه السلام): ای فرزند آدم؛ زمانی که خدا را می بینی که انواع نعمت ها را به تو می رساند در حالی که معصیت کاری، بترس. (نهج البلاغه، حکمت 25)

چگونه درگیرت نباشم نفس...وقتی فندک یادگاریت سیگاری ام کرد!

قاصدك هاي خوش خبر را بي خيال! من،به قارقار بي رحمانه ي يك كلاغ هم دلخوشم! كلاغي كه خبر آورد ديدنت را... حتي با "او"!!! "آرام"

امام علي (ع) : لتَّوَكُلُّ عَلَى الّله نَجاةً مِنْ كُلِّ سوءٍ وَحِرْزٌ مِنْ كُلِّ عَدُوٍّ؛ توكل بر خداوند، مايه نجات از هر بدى و محفوظ بودن از هر دشمنى است.